vrijdag 30 januari 2009

30-01: Etentje etc.

En het is weer vrijdag!
Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Instinctief wilde ik op de vraag ‘puppy in formaat olifant of olifant in formaat puppy’ puppy in formaat olifant antwoorden, omdat ik gewoon meer van harige beesten houd dan van beesten met.. geen haar. Alleen uiteindelijk, na veel denkwerk, heb ik toch gekozen voor een olifant in het formaat van een puppy, aangezien dat denk ik veel minder opruimwerk oplevert. Plus, ik ben niet allergisch voor olifanten, voor zover ik weet.
Piraat of Ninja. Ik ben voor de piraat, want piraten zijn gaaf, maar ik vrees dat de ninja wint in verband met vechtskills en omdat piraten teveel rum slobberen. Overigens is Johnny Depp wel degelijk sexy, ongeacht wat Ruby loopt te blaten.
Ik zou alleen naar Jensen gaan als ik daar ongeinteresseerd kan zitten en alles mag afzeiken wat-ie mijn richting in wauwelt. Om hem vervolgens dood te slaan met een panfluit, terwijl ik wijn zuip en denk Scary Spice te zien in het publiek.
Ik heb ook nog nagedacht over een literaire quote en een lichaamsdeel, maar ik kon er uiteraard geen bedenken. Ik kom hier volgende week wel op terug.

Oke. Ik denk dat het tijd is om mijn schoonfamilie voor te stellen. Ik zag namelijk zojuist in mijn agenda dat ik gedoemd ben morgen naar een etentje te gaan. Zijn oma is jarig en ze heeft de hele familie, inclusief aanhangsels, uitgenodigd. Nu klinkt dit allemaal leuk en aardig, en het is ook heel aardig en leuk bedoeld, maar mijn schoonfamilie is geschift. Ten eerste hebben we Lief, wat dus Lief is. Ten tweede heeft hij twee zusjes genaamd Brusje (omdat ik tijdens de eerste ontmoeting met haar geslacht niet kon identificeren, waardoor ik keihard ‘nahh wat heb je een schattig broertje!’ riep) en dan hebben we nog De Razende Gek, afgekort DRG. DRG heeft haar naam te danken aan het feit dat ze zo lichtvoetig en gracieus is als een maniakaal rugbyteam aan de LSD, dat molotov cocktails gooiend op de vloer stampt met duizend kilo wegende, bionische voeten. Zij is ook de enige Homo Sapiens op deze aardkloot die het in zn hoofd haalt om op de overgehorige zolder touwtje te gaan springen om acht uur sochtends. Dan is er nog een extreem luidruchtige schoonmoeder en een erg zorgzame schoonvader, die wel oké is. Niet perse mijn droomgezelschap om mee rond één tafel te zitten, en vooral niet in het openbaar. Hoewel ik wel ernstig benieuwd ben naar de nieuwe vriend van DRG (note: zij is 13, hij 17), want kennelijk is het een debiel en kennelijk heeft hij dezelfde naam als de vriend van Brusje. That is some awkwardness waiting to happen.

Gelukkig heb ik al een tijdje geleden een goede manier gevonden om dit soort dagen, als sinterklaas en verjaardagen, te overleven, namelijk: alcohol. Wat overigens in combinatie met twee uur lang bowlen geen goed idee is, kwam ik achter toen ik met een glas bier in mijn hand een bowlingbal probeerde te pakken, met het gevolg dat ik uitgleed op de gladde baan, de bal op de voet van Brusje terecht kwam en ik mn bier over mn kruis liet vallen. Ja, bier ja. Geen idee hoe het morgen gaat aflopen, maar ik hoop dat er niemand sterft.

Ondertussen ga ik dood van de stress -op mijn manier dan en dat betekent laat slapen, 24/7 slechte series kijken en eten- omdat ik nog steeds geen stage heb. Iedereen uit mijn jaarlaag is ondertussen al begonnen en ik heb nog geen idee. Trouwens. JD is helemaal niet zielig omdat Eliot met Sean uitgaat, want ik heb gisteren dat seizoen gedowload en gekeken, en nou ja, het loopt niet zielig af. JD is wel schattig though. Ik kijk teveel series. Binnen iets meer dan een week heb ik serieus vier seizoenen van Scrubs gezien (wat heel vreemd is, want over het algemeen ben ik tegen ziekenhuisseries), met tussendoor nog drie seizoenen van The Office. Hurray voor de lesvrije week!

Ik wil een ijsje.
(That’s what she said)

Party on peeps.

Ivy.

donderdag 29 januari 2009

29-01: Hyves is de bom

Dank je wel Ruby voor het openen van dit concept. Ik ben nu pas thuis, het is half twaalf. Wat ik zo allemaal gedaan heb vandaag: uitslapen, me ergeren aan de ns, werken en chillen met Jelle. Dat laatste was leuk, we hebben gecomputerd. Dat klinkt nu heel erg kinderachtig, we zijn immers allebei bijna 20, maar we zijn het er over eens dat het internet maar voor twee dingen goed is: spioneren en heel hard lachen om poëzie op profielsites. Vandaag was de beurt aan het dichtwerk van een pestkop waar ik wraak op neem, hence mijn mysterieuze verhaal van vorige week. (Note: hij pest mij niet, hij pest iemand anders. Desalniettemin vind ik dat ik wraak moet nemen, want pesten is kut en diegene kan zelf geen wraak nemen omdat hij simpelweg een hele erge n00b is.)

Nee oké, ik lieg. Ik doe altijd alsof ik altijd wil doen wat goed is, maar eigenlijk ben ik gewoon sensatie verslaafd. Ik ga dus wraak nemen, voor iemand die we voortaan zullen aanduiden als 'de sidekick'. (Technisch gezien ben ik hier de sidekick, maar ik vind dat ik veel beter ben in wraak nemen dus dat hij meer sidekick-status heeft dan ik. Ik bedoel, ik heb allemaal geniale plannen en hij wil hem vastbinden en over hem heen pissen. God no.) Maar ik bedoel, ik vind dat leuk, dat sneaky gedrag. Normaal gesproken zouden mijn normen en waarden nog wel in de weg staan, want zelfs ik heb die dingen. Maar ach, als het toch een pestkop is, wat maakt het dan nog uit?

Mijn plannen zijn niet eens zo héél gemeen. Maar daar kan ik niets meer over zeggen, want straks denkt hij:"Hee een blog waar vijf meisjes op schrijven, lekkaaah", en dan leest hij dit, en dan denkt hij:"Hee, dat is mij zowaar overkomen" en dan denkt hij "Dat kan geen toeval meer zijn" en dan komt hij me in elkaar slaan. En willen we dat? Nee.

Goed, terwijl mijn sidekick zat te mopperen over hoe naar zijn kwelgeest wel niet was, vond ik via google.nl en wieowie.nl al verscheidene hits waardoor ik nu onder andere weet dat de kwelgeest heeft gezongen in een band, boer is, borsthaar heeft en poëzie schrijft. Dat was amusant, ik noem maar een "poort van de vagina" en "maggiblokje van het leven". Toen heeft Jelle ook een gedicht geschreven, hij kan dat soort dingen, van die hyves-gedichtjes namaken. En snel dat hij het deed. Jonge:
Zwart
de kleur
van gister

Wit
de kleur
de zege
de hoop

Morgen
morgen is wit

Kon ik dat maar, fucking hilarisch. Of ja, second thought, laat maar. Ik kan weer andere dingen.

Maar, dachten we toen, nu we toch bezig zijn, dan kunnen we net zo goed nog even wat mensen kijken op hyves, zomaar, omdat dat kan, en omdat dat leuk is. (Dat dachten we niet letterlijk. Ik althans niet, maar ik betwijfel of Jelle dat letterlijk dacht.) Maar dat was een beetje schokkend, want aardige klasgenoot 1 had zijn hele hyves vol met tekst in Comic Sans MS en aardige klasgenoot 2 had Durex bij zijn merken staan en aardige klasgenoot 3 had een testimonial geschreven over onze Academisch Schrijven lerares.

Daar wil ik het dus niet meer over hebben. Hoe kan ik nou ooit nog een serieus gesprek hebben met klasgenoot 2? Hoe kan ik klasgenoot 1 nou ooit nog serieus nemen?

Nou goed, ik ben uitgenodigd op een housewarming party en daar ga ik dus wel even heen, al zijn er een paar mensen uitgenodigd die ik helemaal niet aardig vind. Het kost geld, die housewarming party. Jelle zei dat housewarmingparties altijd geld kosten. Toen besloot ik ook een housewarmingparty te willen geven, dus dat appartement waar ik met Ruby en nog een andere vriendin naar op zoek ben mag wel eens opschieten. Ik wil geld. Ik wil drank. Ik wil vrienden. Ik wil populariteit!

En ik wil mijn roze egeltjespyjama aantreken en vanuit mijn bed Scrubs kijken en daarna heerlijk rustig de één-na-laatste dag van januari in gaan slapen. Dat gaat al niet lukken, want Scrubs begint pas om kwart over twaalf, maar daar hebben we het de keer voor de vorige keer ook al over gehad. Gisteren was het trouwens heel zielig, Scrubs. Elliot gaat met Sean, maar JD vindt Elliot leuk en dat vind ik zo sneu. JD is veel leuker dan Sean. Sean praat met dolfijnen. JD is hilarisch. JD > Sean. Maar goed, het maakt me ook niet uit, want ik vind Carla toch de leukste. De volgende keer zal ik mijn mening onderbouwen met een youtube-filmpje, maar nu is het 23.59 en ik ben er nog niet helemaal achter hoe dit werkt. Ik doe ook maar letteren hoor.

xoxo
Mary

woensdag 28 januari 2009

28-01: Ruby houdt niet van deadlines

... en ik vraag me af waarom ik in de derde persoon over mezelf praat, dat is frappant. Of ja. Ik moet niet meer zo veel frappant zeggen. Mijn zusje zei gisteren: ‘Ik wilde nu eigenlijk frappant zeggen, maar ik zeg het maar niet, want Ruby gebruikt het zoveel.’
Dat je het even weet. Ik mag dus geen frappant meer zeggen.

Ik ben gestrest. Megagestrest zelfs: vrijdag moet ik een opdracht inleveren maar aaargh het is zoveel werk en het is zo vervelend en ik ben er heel erg mee vastgelopen en ik parafraseer van Wikipedia maar Wikipedia is zo hard verboden terrein in het land der academici, Wikipedia is like de Verborgen Kamer, Wikipedia is like van Harry Potter houden als je de zestien allang bent gepasseerd, Wikipedia is like aids. Wikipedia is een groot taboe in universiteitenland, ontdekte ik, en ik vind het erg vervelend want de helft van alles wat ik heb geleerd heb ik geleerd van Wikipedia.
Ik moet ergens een editie van het Parool uit 2000 vandaan halen, zowel een doordeweekse editie als een zaterdageditie, dus als een van jullie een krantenfetisj heeft: CALL ME. Ik moet ook ergens een krant uit 1650 vandaan halen maar guess what: toen hadden ze nog nauwelijks kranten en ik kan niet vinden welke plek op aarde ze bewaard heeft aaargh.

Oké, laat ik vooral deze blog stressvrij houden en me concentreren op het schrijven van dit stuk tekst. Ik adem weer. Oh! Voordat ik het vergeet, Eleanor’s vragen!

- Wil je liever een puppy ter grootte van een olifant, of een olifant ter grootte van een puppy als huisdier?

Een olifant ter grootte van een puppy, obviously! Want olifanten zijn vet hard de shit (ik gebruik soms wel heel rare uitdrukkingen… ik voel me echt zo puberaal soms) en als ze echt de grootte van een puppy waren, had ik er allang een in huis! Aan boord, moet ik eigenlijk zeggen.

- Wie denk je dat er zou winnen in een gevecht tussen een piraat en een ninja?

Als ik denk aan een piraat, moet ik denken aan Johnny Depp. Ik heb eigenlijk niks met Johnny Depp en ik snap nooit zo waar al die heisa om is. Ik wil Viggo Mortensen als Aragorn of, eh, ja ik weet het eigenlijk niet. Ik heb nooit zoveel crushes op acteurs gehad. Ik houd wel van Thom Yorke, maar die tellen we niet als acteur natuurlijk. Anyway. Ik stem voor de ninja!

- Je bent uitgenodigd als gast bij Jensen. Wat doe je?
A. Je gaat.
B. Je steekt jezelf in de brand, je gooit jezelf van het dichtstbijzijnde hoge gebouw, gekleed als Scary Spice, terwijl je panfluit speelt, heeelemaal tot aan de grond.

Ik zou gaan, verkleed als Scary Spice, en ik zou een glas wijn in het gezicht van Jensen gooien.

Eleanor zei gisteren dat ze inspiratieloos was en ze vroeg om inspiratie – vragen, een assignment, whatever! Ik noemde iets en ze zei dat het awesome was en dat ik dit idee niet uit handen moest geven! Ik heb er nu dus patent op, in a way.
Hahah ik moet opeens denken aan iets wat ik op RTL5 zag, afgelopen vrijdagavond.
Een man komt binnen bij een notarisachtige figuur en hij zegt: ‘Ik wil patent aanvragen op een paar dingen.’
Ik ben slecht in navertellen dus kijk het zelf maar: http://www.youtube.com/watch?v=bPA-12_AFXk het is echt megagrappig, het heet Nieuw Dier en iedereen kende het vast al, want zo gaat het meestal met de dingen die ik ontdek.

Oké, dan nu het idee! Ik volg een community op livejournal op de voet, het gaat over literary tattoos. Ik houd van literatuur en ik houd van tatoeages (ik heb er geen, trouwens, want ik ben te zeer een pussy om er ook echt een te nemen, ik ben veel te bang dat ik er op uitgekeken raak en dat ik vet erge spijt krijg, ik ben gewoon bang dat ik later zonde vind. Dus ik doe het gewoon niet, maar ik vind het wel mooi om te kijken naar wat andere mensen hebben), zie http://community.livejournal.com/literarytattoos/.
Een van die mensen zei tegen iemand die twijfelde over een tatoeage: ‘Teken het met sharpies of met marker op je huid en als je het dan nog steeds mooi vindt na een week, moet je hem laten zetten.’
Dus! Het is tijd voor een uitdaging. Ik daag jullie uit om jullie favoriete citaat uit jullie favoriete boek op jullie arm of buik of rug (als je iemand zo gek kunt krijgen om het erop te schrijven) of been of waar dan ook te schrijven en daar een foto van te maken. Vandaag kocht ik stiften en ik schreef dus iets op mijn arm en hierrrr is de foto!



Ik weet niet of het een beetje leesbaar is, maar de tekst is 'The only time we waste is the time we spend thinking we're alone.' Dat komt uit The Five People You Meet In Heaven van Mitch Albom en dat is het mooiste boek wat ik ooit heb gelezen. Zal ik nog iets vertellen over het proces? Dan zal ik vertellen dat ik het onwijs eng vond, haha! Ik heb een kwartier met die stift in mijn hand naar mijn arm gestaard en uiteindelijk heb ik het maar gewoon gedaan. Ik verkeerde trouwens in de overtuiging dat het er drie maanden op zou staan... maar volgens Eleanor is het er over een week wel weer af.

En nu jullie!

Over veertig minuten is het al donderdag. Dit zegt wel iets over hoe ik met deadlines omga, of niet?

- Ruby

dinsdag 27 januari 2009

27-01: Weinig over veel

Hoi!

Ten eerste: 'Oh well' vind ik het beste motto ooit.

Vandaag heb ik over veel dingen weinig te vertellen. Wat raar is, meestal heb ik één onderwerp waar ik dan te lang over door ga. Oh well.

Gisteravond was ik een boek aan het lezen (Adam van Ted Dekker), en ik ben blij dat hij in het Engels is en ik sommige woorden niet snap, want als ik die woorden wel zou snappen dan zou hij nog enger zijn geweest dan hij nu al is! Hij is echt eng! Echt zo dat je denkt van, ieh, dit boek is eng!

Ik ben trouwens nog maar in mijn tweede boek van dit jaar bezig. Epic fail, ik lig in januari al achter op schema.

Vandaag had ik weer rijles en ik heb de auto niet laten afslaan. PWND. Ik zit nu op vijftien lessen en ik bak er eigenlijk nog weinig van, maar ja. Komt nog wel. Of niet. Oh well, dan ga ik gewoon de rest van mijn leven met het OV.
...Nee okay, ik wil echt een rijbewijs.

Ik ben naar de kapper geweest, en ik zei: "Ik wil mijn haar tot net op mijn schouders."
Maar helaas werd dat geïnterpreteerd als: "Ik wil mijn haar tot net voorbij mijn oren."
HET IS VEEL TE KORT!!! Oh well, groeit wel weer.

Wie is de Mol was weer mooi afgelopen week, ik heb het weer met mijn homies gekeken, 'cause we're nerds like that. Serieus, jullie moeten het kijken hoor. Het is het beste Nederlandse televisieprogramma ooit. In de weddenschap van Ruby en Mary en ik heb ik gewed op Froukje, als dat nog niet duidelijk was. :') Eigenlijk hoop ik dat zij het niet is, want als ik win gaan Ruby en Mary me een chocoladekoekje opsturen, en dan moet ik weer aan mijn ouders uitleggen waarom we een chocoladekoekje gericht aan Eleanor met de post hebben gekregen. Maar, je weet wat we dan zeggen: oh well!

Hahaha ik heb laatst over DOOW gedroomd. Bij onze blogs stond naast de datum een vlag van het land waaruit we de blog schreven. Bij Ruby en mij stond een Nederlandse vlag, bij Ivy en Lucy een Belgische (blijkbaar zijn jullie Belgen in mijn dromen), en bij Mary een Spaanse. De Spaanse vlag was blauw met een groen kruis. Blijkbaar verzin ik in mijn dromen hoe vlaggen eruit zien als ik niet weet hoe ze er echt uit zien! Hoe awesome is dat!

Mijn moeder riep zojuist: "Oh, dus HIER lag die chocoladeletter!"
Huh! Is ze nou sinds Sinterklaas al een chocoladeletter kwijt?! Ze lust niet eens chocoladeletters! Ze lust niet eens chocolade! Vreemd dat ze een chocoladeletter kwijt was. En bovendien; vreemd dat ze geen chocola lust. Nu we het toch over chocoladeletters hebben, ik ga een stukje chocoladeletter eten.

Ik ben wel vaker met stomheid geslagen door mijn familie. Laatst zaten mijn ouders in de keuken te praten. Plotseling riep mijn vader: "Eleanor! Roderick Jansen* is dood!"
Waarop ik even nadacht, en reageerde met: "...Kende ik Roderick Jansen?"
Waarop mijn vader niet hoefde na te denken, en zei: "Nee," en toen vervolgde hij zijn gesprek met mijn moeder.

Waarom, denk je dan. Waarom.

Goed, om even wat leven in de brouwerij (wtf is dat eigenlijk voor uitdrukking) te brengen, een paar vragen voor jullie*2:
- Wil je liever een puppy ter grootte van een olifant, of een olifant ter grootte van een puppy als huisdier?
- Wie denk je dat er zou winnen in een gevecht tussen een piraat en een ninja?
- Je bent uitgenodigd als gast bij Jensen. Wat doe je?
A. Je gaat.
B. Je steekt jezelf in de brand, je gooit jezelf van het dichtstbijzijnde hoge gebouw, gekleed als Scary Spice, terwijl je panfluit speelt, heeelemaal tot aan de grond.*3

Tot woensdag, donderdag, vrijdag en maandag!

- Eleanor

*) Uit respect voor de privacy van de genoemde persoon is zijn naam in dit stuk gefingeerd.
*2) Vragen beantwoorden in je blog, niet in de reacties, nerds! Tenzij je een lezer bent en geen schrijver van deze blog. Dan mag je reageren in de reacties. En argumenten geven!
*3) Vragen gejat van Youtube.
*4) Ik had de 2 en 3 achter de sterretjes heel mooi in superscript gedaan, maar dat feestje gaat mooi niet door op internet.

donderdag 22 januari 2009

22-01: Onsamenhangend verhaal

Nog maar acht donderdagen voor de lente begint! (Of ik heb verkeerd geteld. Dat is erg waarschijnlijk. Ik ben niet zo'n teller.)

Maar goed. Hoi dus. Ik ben een grap aan het uithalen. Dat doe ik erg graag. Alleen nu heb ik het gevoel dat het uit de hand aan het lopen is, die grap van mij. Ik kan alleen niet vertellen wat de grap is. Dan val ik door de mand, en het is te mooi, ik wil er nog even van genieten voor iedereen me erom haat. Of ja, iedereen, dat is natuurlijk ook maar relatief. Maar goed. Dat vertel ik later nog wel eens een keer. Nu kan ik er toch niets over zeggen.

Geheimzinnig he.

Ik zit half naar Wie is de Mol te kijken. Eigenlijk vind ik Wie is de Mol veel te kinderachtig, maar ik moet wel kijken, want ik heb een weddenschap met Eleanor en Ruby. Wie goed gegokt heeft wie de Mol is, krijgt een chocoladekoek van de AH to go. Voor meer informatie over de chocoladekoek van de AH to go moet je bij Ruby wezen. Die weet daar alles vanaf.

Anyways. Ik heb op Rick Engelkes gewed.

Ik ga straks een citroencake bakken. Nice he. Oh, even kijken wie eruit gaat bij Wie is de Mol. Zo. Dat ook weer gebeurd.

Nou goed. Volgende week donderdag is de lente weer een stapje dichterbij en dan heb ik vast wel iets te vertellen.

xoxo
MARY

woensdag 21 januari 2009

21-01: ga nooit in zee met een Hawaii-shirt.

Hoi chickadee's.

Het is woensdag. Ik ben daar niet zo blij mee, want ik heb niet veel inspiratie voor een stuk en bovendien heb ik, net als Lucy, deze week tentamens. Gisteren heb ik er al een verpest, en vandaag mag ik er weer een gaan verpesten. En dit zijn al herkansingen. Maar ach: ik had een 2 voor mijn eerste poging voor het vak van morgen, dus het kan alleen maar beter worden, niet? Ik heb nog twaalf uur tot het tentamen en dat is meer dan genoeg om vier powerpointpresentaties en 100 bladzijden te leren, ja toch?

Ik ben dit weekend met iemand gegaan die we Hawaii zullen noemen. Hij droeg namelijk een Hawaii-shirt. Eigenlijk ben ik heel erg verontwaardigd, want hij zei: 'Let's have a drink,' en toen liepen we naar de bar en toen liet hij mij betalen. Ik ben best geëmancipeerd en alles, ik kan een band plakken als ik een beetje moeite doe bijvoorbeeld, maar het is toch te zot voor woorden dat jij een drankje voor een jongen moet betalen als hij aan jou vraagt of je iets wil drinken?! Ik waarschuw jullie maar, om jullie te behoeden voor een GROTE fout. Ga nooit in zee met een Hawaii-shirt, seriously. Maar wellicht hadden jullie die neiging allemaal al niet echt hè? Ik denk trouwens dat hij tegen me gelogen heeft. Hoe kun je van een eiland bij Afrika komen en blank zijn?
Ik heb trouwens op mijn kamer een plattegrond van de stad hangen. Op de plekken waar ik met jongens gegaan ben zet ik een kruisje met een roze markeerstift.
Over kamers gesproken, ik overweeg om een wooncontainer te veroveren. Momenteel bivakkeer ik in een boot op het IJ, wat best cool is, maar het is wel heel erg gehorig en ik slaap keiweinig 's nachts en het is een ongeïsoleerd hok, basically, en als het buiten vriest vriest het hierbinnen ook en ik betaal fucking veel geld voor zo'n 8 m2 leefruimte. En de gedeelde keuken is viesviesvies. Maar de locatie is wel weer superchill en bij die wooncontainers is dat wel weer minder en dan woon ik nog verder van de uni af.

Oh well. Deze week zijn de chocoladekoeken bij de Albert Heijn to go voor een euro. Ik ben echt een wandelend reclamebord voor de chocoladekoeken. Het is gelukkig nog niet aan me te zien. Ik heb nog steeds geen bruine kleur gekregen en ik ben ook nog niet echt rond maar hoe dat kan is me een raadsel want ik houd van eten. Ik at zojuist mijn laatste cherrytomaat. Door Lucy heb ik nu zin in manderijnen maar die heb ik niet in huis want ik heb eigenlijk nooit fruit in huis.

Laatst kwam ik uit de metro en ging ik met de roltrap omhoog (lui, ja) en er ging iemand met de trap naar beneden en die droeg echt zo'n Victoriaans kostuum, zo'n oude jurk zeg maar. Ik vond het tof, ik heb altijd respect voor iedereen die er anders bij loopt dan de rest. Dus ik wierp haar een blik toe en glimlachte waarderend en ik keek weer vooruit en ik zag alle hoofden voor me zich omdraaien en kijken en daarna nog een keer. En ik vind het gewoon zo grappig hoe mensen door dat soort dingen geshockeerd zijn, I mean, je zou zeggen dat ze hier wel wat gewend waren. Ik zat trouwens ook een keer naast een kerel in een wetsuit in de metro. Hij droeg een wetsuit. Met wetsuitschoenen, een soort zwemvliezen. En ik zag alles zitten en dan bedoel ik dus alles, en dan doel ik niet op zijn tenen maar op andere, nog crucialere uitsteeksels. Dat was wel een heel leuk moment, eigenlijk, ik had erna een goed verhaal.

Ik drink teveel energydrink maar zoals ik al zei: ik heb morgen een tentamen en ik moet nog MEGAVEEL doen, urgh, zo deprimerend, ik haat studeren. Nee, eigenlijk houd ik van studeren. Ik vind het awesome om op kamers te wonen en om te kunnen denken 'vanavond wil ik pizza eten,' en om de volgende dag te denken 'ik heb zin in pizza,' en gewoon lekker weer pizza te eten. Ik vind het ook awesome om gewoon op zondagavond met vriendinnetjes te kunnen chillen en wijn kunnen drinken en om dan gewoon vet laat thuis te komen zonder dat iemand moppert dat er de volgende dag school is en ik vind het awesome om doordeweeks uit te kunnen gaan en dronken te kunnen worden en ik vind het al helemaal tof dat je lekker de hele dag in bed kunt liggen als je daar zin in hebt omdat er toch niemand over zeurt en omdat toch niemand je mist met colleges. Het enige kutte aan studeren is dat er tentamens zijn, verder ben ik er eigenlijk wel fan van.

Eleanor praat op msn tegen me over hoe zielig Obama is, en ik vraag me af of ik de enige persoon op deze wereld ben die niet naar de inauguratie heeft gekeken. Ben ik de enige? Ik heb wel een excuus, trouwens: ik heb hier geen televisie. En gek genoeg denk ik ook eigenlijk nooit 'ik wou dat ik een televisie had,' want ik mis het eigenlijk helemaal niet. Ik ben ook zo verslaafd aan internet dat er geen tijd meer over is om televisie te kijken, really. Really lijkt trouwens mijn nieuwe woord te zijn. Oh well. Er zijn ergere woorden om als woord te hebben.
Ik heb lately ook nogal de neiging om "superkut" te zeggen. Dat mag ik eigenlijk niet meer zeggen, mensen gaan namelijk vaak lachen als ik het zeg. Want 'je legt de nadruk zo raar,' waardoor het dus lijkt alsof ik het heb over een superkut. Met cape, weet je wel?

Ik heb echt onwijs veel zin in een sigaret. Dat is vreemd, want ik heb nog nooit een sigaret gerookt (wel andere dingen, ik moet trouwens nog steeds een keer een cheapass waterpijp ergens vandaan halen want die dingen zijn fucking chill en ik wil er een voor mezelf) maar ik heb vet veel zin om te beginnen met roken. Maar dat is lame, je mag toch bijna nergens meer roken en ik ben niet zo goed in stoppen met verslavingen.

Vandaag had ik dus ook een hertentamen en ik zag de docent voor de tweede keer - de eerste keer dat ik hem zag was op het eerste tentamen, ik heb namelijk geen colleges gevolgd van dit vak. En het viel me weer zo ontzettend op dat hij lijkt op de Inktvis. De Inktvis is het kruisje op mijn kaart op het spui. Deze docent lijkt er echt fucking veel op, alleen heeft hij niet zo'n heel erg inktvisachtige mond.

Ik wacht trouwens nog met smart op een pakketje. Ik kreeg vorige week zondag al een mail dat mijn items geshipt waren en ik wil ze hebben, en wel nu argh.

I'll show ya.





Cool, eh? Nee ik ben tot nu toe nog niemand tegengekomen die de hartjesketting mooi vind maar ik vind het zo vet want dan kan ik zeggen 'kijk ik heb een hartje aan mijn ketting hangen!' en let's face it, dat ding is walgelijk, dus het trekt wel aandacht denk ik, en ik vind het altijd leuk als mensen twee keer kijken, zo van 'heeft ze nou echt...?' En de uilenarmband, ja, uilen zijn gewoon echt zwaaaaaar de shit. Het zou 5-10 werkdagen duren dus het pakketje heeft nog tot deze vrijdag de tijd om te komen en anders word ik echt zwaaaaar chagrijnig jonge. Ik EIS mijn hartjesketting en wel nu.

Het is echt mijn talent om heel veel te praten over heel oninteressante dingen. Ik ga nu de rest van mijn kostbare nachtelijke uren besteden aan leren. En aan het eten van een broodje met pasta.

Ik check jullie later, volgende week woensdag om precies te zijn. Later, homies for life, later!

- Ruby

dinsdag 20 januari 2009

20-01: Eleanor praat te veel over tv

Hoi, iiiiiit's Tuesday!

Vandaag had ik rijles. Ik liet de auto twee keer afslaan. Verder heb ik over rijles niets te vertellen.

Ik keek net naar de televisie en Obama maakte twee fouten in het afleggen van de eed. Ik vind dat echt heel erg zielig, ik heb zin om hem een e-mail te sturen om te zeggen dat het niet uitmaakt. Maar dat vind ik ook weer zo overdreven.

(Obama, if you're reading this, it doesn't matter you messed up the oath! Most people still love you! You can still have America!)

Over televisie gesproken, afgelopen week was The Forgotten op tv. Mijn moeder zei: "Hee Eleanor, deze film lijkt me leuk, het is een thriller, zullen we die kijken?"
Ik zei: "Ja, is goed."
We zaten zo te kijken - het ging over een moeder waarvan haar zoontje was overleden maar haar man en haar psychiater ontkenden dat ze ooit een zoontje had gehad. Ik dacht, leuk, psychologische dilemma's! En plotseling bedacht ik me, volgens mij heb ik deze al gezien, en weet ik de afloop ook al. Dus ik zei dat, en mijn moeder zei, ja, ik heb hem volgens mij ook al gezien, maar ik weet niet meer hoe hij afloopt. En toen opeens, midden in de film, gebeurde datgene waarvan ik dacht dat het de afloop was. Maar we waren pas midden in de film, dus obviously was dat de afloop niet! Toen herinnerde ik me weer van de vorige keer dat ik deze film keek, dat op een gegeven moment het huis waar ze zich op dat moment bevonden de lucht in werd gezogen door aliens. Dus ik schreeuwde tegen mijn moeder: "ZET HEM OVER, ZET HEM OVER! DIT GAAT OVER BUITENAARDSE WEZENS!"
Want mijn moeder en ik houden niet van films over dat soort dingen.

Maar goed, wat mijn punt dus was: mijn moeder en ik hebben een keer een film gekeken en hebben hem op de helft afgezet omdat hij plotseling over buitenaardse wezens ging. En toen gebeurde dat een paar maanden later nog een keer.

Vanwege een writersblock vroeg ik Mary om me een woord te geven waar ik over kon schrijven. Het woord: waskrijt. Dank je, Mary. Nu heb ik een Wreck this Journal, en mijn plan was om die helemaal in te kleuren met waskrijt, for realz, want iedereen zeurt over doordrukkende stiften en ja, waskrijt drukt niet door! Maar goed, ik merkte dat ik faalde in het inkleuren. Ja, niet dat het inkleuren buiten de lijntjes ging, maar meer dat ik helemaal niets inkleurde. Toen was mijn plan om mijn WTJ mee te nemen toen ik een weekendje weg ging met mijn beste homies for life. Dat deed ik. Maar toen vergat ik de waskrijt. Fepic fail.

Oh! Ik heb een nieuwe hobby. Ukelele spelen. :') Komt door Julia Nunes. Youtube her. Het is echt awesome en ik ga een mooie semi-akoestische (want semi-akoestische dingen zijn altijd beter, behalve semi-akoestische basgitaren, die zijn ronduit klote, behalve als je even geen versterker bij de hand hebt) kopen in Duitsland. Want in Duitsland is alles beter. En echt, de enige twee leuke jongens van mijn studie komen uit Duitsland. Nu doe ik ook wel een meisjesstudie, dus er zijn sowieso weinig jongens. Maar toch frappant.

Vorige week beloofde ik dat ik deze week meer te vertellen zou hebben over wat ik heb gedaan. Blijkt tegen te vallen. Ik heb wel met vrienden Wie is de mol gekeken en weet je, ze zeggen dat meisjes altijd door de tv heen praten, maar jongens kunnen er ook wat van! En ik probeerde op hints te letten ("zomg Anniek zei 'gulden', is dat een hint?!") maar als er steeds iemand doorheen schreeuwt dat Hans de mol is (wat hij natuurlijk niet is), dan hoor je dat soort dingen niet! Maar, verder was het wel gezellig.

Ik praat teveel over televisie he? Kan me niet schelen. Ik ga weer That 70's show kijken. (Hanging out, down the street, the same old thing, we did last week!)

Ruby; ik moet zeggen, probs voor je "oeps mijn hangslot hangt om de fiets van de buurman"-anekdote :D
Mary; niet zo chagrijnig hè. En inderdaad, thanks for putting everybody was kung-fu fighting in my head. :')
Ivy; succes met werkstuk-inlevertijd, en, poezen (de dieren) ftw!
Lucy; ik eet altijd mijn mandarijnen in partjes, maar waarom eigenlijk?! Ik ga jouw methode proberen. :')

Picture time (want eentje moet de eerste zijn):



Mine!



Mine too! (eigenlijk heb ik een andere maar even ter illustratie he)

Goed, ik ga even kijken of mijn brownies die ik vanmiddag heb gebakken niet allemaal al opgegeten zijn. Ruby, ik zie je morgen!

- Eleanor

vrijdag 16 januari 2009

16-01: Handcreme en kerriesoep

Gegroet allen! Ik ben vrijdag, en niet op een Robinson Crusoe-achtige manier.

Laat ik mij voor de verandering eens uitgebreid voorstellen. Normaal gesproken vat ik mijzelf samen in precies drie woorden (verbitterd, lui, irritable), maar ik ben zoveel meer dan dat. Ik ben namelijk ook sarcastisch, zeikerig en snel verveeld. Kortom, lots of fun.

Soms heb ik het gevoel dat mijn hele leven uit tegenstellingen bestaat. Ik doe vrij weinig voor mijn studie, maar ik als ik niet een van de hoogste cijfers heb ben ik minimaal een week lang aan het mokken. Katten zijn mijn lievelingsbeesten, maar ik ben allergisch voor ze. Ik heb een enorme hekel aan mensen die in het openbaar vervoer ongegeneerd krentenbolresten tussen hun kiezen vandaan pulken, maar als er bij mij voedsel in de weg zit doe ik hetzelfde onder het motto ‘dan kijken ze toch lekker niet’. Ik kan mijn ouders niet langer dan een paar uur per week uitstaan, maar als ik in het ouderlijk huis ben, oftewel het Foox Inn, bedenk ik me altijd dat het erg makkelijk is dat ik in het weekend niet zelf hoef te koken en af te wassen.

Ik woon namelijk op kamers. Al een tijdje. En dit is maar goed ook, want de reis van deur tot deur vanaf het Foox Inn naar de universiteit is letterlijk achtentwintig uur per dag, ongeveer. Mijn huisgenoten zijn twee jongens, AJ en Timon, en ze zijn nog kluizenaarderig dan ik, koken niet (pizza niet meegerekend) en gaan iedere week op donderdag naar huis.

Mijn verslavingen zijn handcreme, kauwgom en kerriesoep. In 2009 ben ik van plan de ideale deo te vinden en de perfecte slasaus. Hopelijk niet in hetzelfde product. Ook zijn mijn voornemens: Gezond eten, naar meer cabaretshows gaan, mn master halen, besluiten wat ik later wil worden, uitvinden wiens hond er altijd voor de deur schijt (om dit persoon vervolgens te achtervolgen, zijn adres op te schrijven en steeds als ik stront op de stoep aantref deze met een schep tegen het raam van de dader te gooien), en mensen vaker ‘poes’ noemen. Ik vind poezen, zoals ik al zei, erg tof. (De dieren, niet het lichaamsdeel. Als je meer over dat soort poezen wilt lezen moet je op maandag zijn).

Ik zou willen dat ik nog wat leuke anekdotes had over mijn leven de afgelopen week, maar ik vrees dat ik niet verder kom dan ‘ik rolde mezelf uit bed, ik staarde zo’n 14 uur naar een leeg word-document en ik hees mezelf weer mn nest in’. Het is namelijk werkstuk-inlevertijd in Utrecht. Het enige waar ik om heb moeten lachen vandaag is om het moment dat mijn groepsgenoot een scheet liet in de bibliotheek, met het excuus ‘Sorry, als ik aan het studeren ben, gaan alle remmen los!’.

Later!

Ivy.

donderdag 15 januari 2009

15-01: Everybody was kung-fu fighting

Ik haat deze dag nu al. Maar dat komt straks.

Ik ben Mary en ik kan mijn rechterduim niet goed buigen.

Het is vandaag donderdag, dat is een doordeweekse dag en dat betekent meestal dat ik in een goed humeur ben, want doordeweekse dagen beginnen altijd goed, namelijk, met Scrubs. Ik kwam erachter dat ik altijd veel aardiger ben als ik Scrubs gekeken heb, dan wanneer ik geen Scrubs gekeken heb. (Behalve gisteren dan. Gisteren had ik wel Scrubs gekeken maar ik was verschrikkelijk chagrijnig, ik stak de neus van mijn alter-ego in andersmans zaken, en die van mezelf ook, maar dan in de zaken van een andere andermans en ik probeerde een verschrikkelijk flauwe grap uit te halen met iemand die ik eigenlijk hartstikke tof vind. Maar genoeg over gisteren, want het is alweer vandaag.)

Nu was deze aflevering toevallig niet zo bijzonder grappig, hoewel ik behoorlijk moest schaterlachen toen de vader van die chick uit Mean Girls aan Dr. Turk vroeg:"Who are you?", waarop Dr. Turk zei:"I'm doctor Turk," waarop die vader van die chick uit Mean Girls weer zei:"I don't care." Nou goed, zo klinkt dat ook niet zo grappig, maar misschien helpt het als ik erbij vertel dat de ondertitelaars "I don't care" hadden vertaald als "lekker belangrijk". Nee, dan is het ook niet grappig, eigenlijk. Damn.

Maar goed, nu is Scrubs afgelopen, dus moet ik weer verder leven. Ik besloot weer verder te gaan waar ik mee bezig was, mijn neus (en die van mijn alter-ego, maar iedereen negeert mijn alter-ego, dus daar kwam ik niet zo ver mee) steken in de zaken van andere mensen. Ik logte in op interpals.net om vervolgens op de profielen van alle mannen die "hi", "hello", of "hi how r u" hadden gecomment aan mijn blonde C-cup maatje "EPIC FAIL" te schrijven, waar iedereen het kan zien. En de dag is nog maar net begonnen, oh boy oh boy!

Ik heb kung-fu fighting van Carl Douglas in mijn hoofd. Om terug te komen op het begin van dit verhaal.

Nee, grapje. Ik haat deze dag niet, ik kan toch niet oordelen over iets wat ik nog niet helemaal heb gezien. Dus. Bovendien heeft dat kung-fu fighting ook zo zijn voordelen. Ik heb namelijk weer een prachtige scene bedacht voor de musical die ik met mijn beste vriendin aan het schrijven ben. Want ik ben een musical aan het schrijven met mijn beste vriendin.

Maar door datzelfde kung-fu fighting was ik gisteren op het werk wel verschrikkelijk chagrijnig, want hallo, ik haat het om nummers in mijn hoofd te hebben, laat staan kung-fu fighting! En als ik chagrijnig ben, heel chagrijnig, dan denk ik altijd hardop, zoals ik vandaag toen mijn bazen, want ik heb er twee, een meningsverschil hadden over wiens schuld het was dat ze tegen elkaar aangelopen waren, dacht:"Wát een kinderachtige discussie," waarop zij me allebei aankeken met een wtf-hoofd. Maar ik ben niet ontslagen. Dat scheelt. Maar vandaag moet ik dus weer werken. En ik heb nog steeds kung-fu fighting in mijn hoofd. Oh boy oh boy.

Maar goed, ik ga plassen, slapen en mijn tas inpakken. Want ik ga op vakantie, en jullie mogen niet mee.

xoxo
MARY

woensdag 14 januari 2009

14-01: een kommapunter

Het is woensdag, en dat betekent dat het mijn beurt is om een stuk te schrijven, yes! Laat ik me ook maar voorstellen, want dat is wel beleefd natuurlijk. Ik ben Ruby, 18 jaar, eerstejaars student. Ik roep altijd dat mijn studie superkut is, maar eigenlijk is het onwijs interessant. Ik woon sinds half augustus op kamers en in die tijd heb ik nog maar twee keer gekookt (soep).

Ik houd meer van chips dan van chocolade (ik vind altijd dat dat veel zegt over mensen), want ik word nooit zo heet van chocola, behalve als we het hebben over de chocoladekoeken van de AH-to-go want dat is mijn niet-zo-geheime verslaving.
Ik schrijf graag en ik lees graag, maar dat doe ik, net zoals Eleanor, te weinig. Ik zou ook wel een minimum aantal boeken willen instellen dat ik dit jaar wil lezen maar ik houd zoiets wellicht toch niet vol.

Ik houd erg veel van taal en haar nuances. Ik ben een spellingchecker, een kommapunter; ik speel graag met woorden en zinnen en laat ze graag naar mijn pijpen dansen. Ik houd meer van Engelse literatuur dan van Nederlandse (of misschien heb ik gewoon te weinig Nederlandse romans gelezen? Geef me namen die me zullen bekeren) en ik adoreer Shakespeare.
Ik vind dat duizend woorden vrijwel altijd meer zeggen dan één beeld en er bestaan geen dingen waar geen woorden voor zijn.

Ik bijt al zo lang als ik me kan herinneren op mijn nagels en ik ben alitjd en overal te laat. Ik heb een hekel aan strings; ik houd van hoge warme sokken. Ik haat de NS maar ik houd van reizen met de trein, hoe tegenstrijdig dat ook moge zijn. Ik houd van slapen maar ik ga nooit voor twee uur naar bed.

Een van mijn favoriete uitspraken is van Andy Warhol: ‘Everybody needs a fantasy,’ well, ik heb er wel duizend. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed, en wat ertussen zit droom ik aan elkaar.
Ik vind mensen fascinerend en ik zou graag in het goede van de mens geloven maar zolang de aanvankelijk vriendelijke veertigplusser die smalltalk met je houdt er nog op uit blijkt te zijn om je die avond nog in zijn bed te krijgen droom ik nog wel verder.

Goed. Dat was het voorstelgedeelte, ik vind het tijd voor een anekdote. Laatst deed ik iets doms. Dat is niet echt iets nieuws onder de zon, want ik doe vaak domme dingen. Mijn hoofd is gewoon te vaak bezig met andere dingen dan met wat mijn lichaam aan het doen is, denk ik. Maar dit was wel een bijzonder domme actie. Als ik in de stad ben waar ik studeer, zet ik mijn fiets altijd vast met twee sloten: het gewone slot, en een groot geel kettingslot wat om het wiel en aan een paal gaat. Maar het was donker en ik dacht aan hoe lekker warm het binnen zou zijn en daarom gooide ik snel het slot erom en ik liep naar binnen. De volgende ochtend kwam ik buiten en zocht ik mijn fiets tussen de tientallen andere fietsen. 'Mijn fiets zoeken' komt altijd neer op zoeken naar een groot geel slot, want iedereen heeft zo'n zwarte oude damesfiets. Dus ik zocht het grote gele slot, en vond het, maar om een fiets die niet de mijne was, het zat om de fiets naast de mijne. En toen barstte ik in lachen uit, want ik had dus de fiets van een van mijn buren op slot gezet. Ik hoop dat de arme jongen zijn fiets niet nodig heeft gehad die ochtend.

Voortaan is woensdag mijn favoriete dag, maar wellicht zullen de andere werkdagen ook goed gemaakt worden door deze blog.

Mary, ik zie je morgen!

- Ruby

dinsdag 13 januari 2009

13-01: Spierpijn in je wenkbrauw

OOOOOOH wat ging de tijd de afgelopen twee dagen langzaam.

Hoi, ik ben dinsdag!

Ik heet Eleanor, ben nog niet zo lang 18, en ik woon op twee plekken; bij mijn ouders, en in mijn studentenflat(je). Want ja, ik studeer, en op het moment vind ik mijn studie echt de bom, maar dat komt omdat ik een moeilijk tentamen heb gehaald, die nog geen 60% van de mensen gehaald heeft en bovendien ben ik niet zo goed in het halen van tentamens. Dus yay for me!

Wat ik doe in mijn vrije tijd is...vrij weinig. Ik ben lui, en ik hou van lui zijn. Ik kan een kwartier in de bank zitten en voor me uit staren, zonder ergens aan te denken. For real, ik heb geoefend op nergens aan denken, en nu kan ik het. Mindgames. Anyways, als ik niet gewoon voor me uit kijk, kijk ik graag tv. Tv vind ik ergens wel een kunstvorm. Ergens. Verder doe ik nog wat aan muziek, als ik het niet luister maak ik het wel en ik prefereer de gitaar boven alles, hoewel Garageband ook leuk is. :')

En wat ik als laatste zal zeggen in het kader van mezelf voorstellen, is dat ik behoorlijk obsessief over dingen kan worden. Boeken/schrijvers, films, het verzamelen van nutteloze dingen (ik heb zoveel badeenden dat ik geen zin heb om ze te gaan tellen (ook al kan dat ook komen doordat ik zo lui ben)). Op het moment is mijn grootste obsessie de Youtube obsessie, en dan vooral voor de vlog-kant van Youtube, en ik zal in de loop van dit project wel eens wat te vertellen hebben over die doorgaande soap over echte mensen die ik eigenlijk niet echt ken, maar alleen bekijk via internet. Of misschien niet, want als ik het zo stel klinkt het best lame. :')

Oh, Lucy, Yes Man wil ik zien! Ik kan Jim Carrey wel waarderen en de meeste films waar hij in speelt ook wel, alleen Ace Ventura niet, want ik was een keer heel ziek en toen stond die film op de achtergrond aan, en nu ben ik klassiek geconditioneerd.
De laatste film die ik in de bioscoop heb gezien, is Burn After Reading. Echt...Ik heb er geen woorden voor. Op zich boeide de film me wel en kon ik er soms nog best om lachen, maar zo ongeveer midden in de film gebeurde er iets waardoor ik de rest van de film met een opgetrokken wenkbrauw heb gezeten. Ik ga niet zeggen wat er gebeurde, want dat zou een spoiler zijn. Maar mijn conclusie over die film is: leuk, maar wel zo vreemd dat je de volgende dag spierpijn hebt in je wenkbrauw. Oh, what do you know, ik had er toch wel woorden voor.

Nog wel even een voorstel-element trouwens; ik vind lezen leuk, maar ik doe het zo weinig! Daarom is één van mijn goede voornemens voor 2009 dat ik een bepaald aantal boeken gelezen moet hebben. Ik weet alleen nog niet wat dat aantal dan mag zijn. Ik hoorde ( ... op Youtube) dat sommige mensen in 2008 vijftig boeken gelezen hebben! Dat...Nee :') Hallo, dat is een boek per week :') Maar ik wil wel een bepaald doel stellen, wat stellen jullie voor?

Er rent een kat langs mijn slaapkamerraam.

De afgelopen week was voor mij saai. Veel tentamens leren en WIE IS DE MOL KIJKEN! Dat was niet saai! Wie is de mol, dat is ook echt typisch iets waar ik heel obsessief over kan worden, ik heb de eerste aflevering nu twee en een half keer gezien. Ik zeg het je, Froukje is de mol. Nee, echt dingen die waardig genoeg zijn om te vertellen heb ik niet meegemaakt afgelopen week. Sorry daarvoor, mijn blog volgende week zal sprankelender zijn.

Ik ga straks eerst mijn nagels weer eens lakken. Ik had ze laatst zwart gelakt, maar ik vond dat toch iets te dramatisch, maar vandaag had ik weer kleren aan waarvan ik dacht: "Hier past zwarte nagellak best bij."
Maar het wordt toch een andere kleur, ik heb namelijk vanmiddag rode nagellak gekocht!

En ik ben onwaarschijnlijk blij met mijn nieuwe iPod die ik ook vanmiddag heb gekocht (met bijna 50% korting, want Dixons had me genaaid door me een iPod met verzekering voor diefstal te verkopen wat later (toen de iPod dus werd gejat) helemaal geen verzekering voor diefstal bleek te zijn, en toen werd ik heel boos en toen begonnen ze te huilen en gaven ze me bijna 50% korting voor een nieuwe iPod). Het is een Nano, vierde generatie, hij is geel en als je ermee schudt gaat hij naar het volgende liedje! Yes...I'm just a materialistic girl in a materialistic world. 

Kinderen, dit was het weer voor vandaag, Ruby, ik zie je morgen.

- Eleanor

zondag 11 januari 2009

11-01: Introductie

Hallo!

Wij zijn Lucy, Eleanor, Ruby, Mary en Ivy, en hoewel de naam van Mary anders doet vermoeden, zijn we allemaal meisjes. Nu denk je misschien huh, maar ja, net goed.

Dit wordt het project waarin we zullen beschrijven hoe de dagen van onze weken verlopen. Wil je weten wat je kunt verwachten? Dan ben je hier verkeerd, want dat weten we zelf ook nog niet. Sommigen van ons kennen elkaar eigenlijk ook nog niet, maar toch durfden we het allemaal aan dit project te beginnen. We hebben het concept enigszins gejat van Fiveawesomegirls op Youtube, zie daarvoor de video's onderaan de pagina - elke werkdag zal één van ons een stuk tekst op deze blog plaatsen.

In de eerste week zullen we onszelf eerst enigszins voorstellen, maar eigenlijk moet je ons gewoon gaan volgen. Dus tot morgen!


- Lucy, Eleanor, Ruby, Mary en Ivy