15-01: Everybody was kung-fu fighting

Ik haat deze dag nu al. Maar dat komt straks.

Ik ben Mary en ik kan mijn rechterduim niet goed buigen.

Het is vandaag donderdag, dat is een doordeweekse dag en dat betekent meestal dat ik in een goed humeur ben, want doordeweekse dagen beginnen altijd goed, namelijk, met Scrubs. Ik kwam erachter dat ik altijd veel aardiger ben als ik Scrubs gekeken heb, dan wanneer ik geen Scrubs gekeken heb. (Behalve gisteren dan. Gisteren had ik wel Scrubs gekeken maar ik was verschrikkelijk chagrijnig, ik stak de neus van mijn alter-ego in andersmans zaken, en die van mezelf ook, maar dan in de zaken van een andere andermans en ik probeerde een verschrikkelijk flauwe grap uit te halen met iemand die ik eigenlijk hartstikke tof vind. Maar genoeg over gisteren, want het is alweer vandaag.)

Nu was deze aflevering toevallig niet zo bijzonder grappig, hoewel ik behoorlijk moest schaterlachen toen de vader van die chick uit Mean Girls aan Dr. Turk vroeg:"Who are you?", waarop Dr. Turk zei:"I'm doctor Turk," waarop die vader van die chick uit Mean Girls weer zei:"I don't care." Nou goed, zo klinkt dat ook niet zo grappig, maar misschien helpt het als ik erbij vertel dat de ondertitelaars "I don't care" hadden vertaald als "lekker belangrijk". Nee, dan is het ook niet grappig, eigenlijk. Damn.

Maar goed, nu is Scrubs afgelopen, dus moet ik weer verder leven. Ik besloot weer verder te gaan waar ik mee bezig was, mijn neus (en die van mijn alter-ego, maar iedereen negeert mijn alter-ego, dus daar kwam ik niet zo ver mee) steken in de zaken van andere mensen. Ik logte in op interpals.net om vervolgens op de profielen van alle mannen die "hi", "hello", of "hi how r u" hadden gecomment aan mijn blonde C-cup maatje "EPIC FAIL" te schrijven, waar iedereen het kan zien. En de dag is nog maar net begonnen, oh boy oh boy!

Ik heb kung-fu fighting van Carl Douglas in mijn hoofd. Om terug te komen op het begin van dit verhaal.

Nee, grapje. Ik haat deze dag niet, ik kan toch niet oordelen over iets wat ik nog niet helemaal heb gezien. Dus. Bovendien heeft dat kung-fu fighting ook zo zijn voordelen. Ik heb namelijk weer een prachtige scene bedacht voor de musical die ik met mijn beste vriendin aan het schrijven ben. Want ik ben een musical aan het schrijven met mijn beste vriendin.

Maar door datzelfde kung-fu fighting was ik gisteren op het werk wel verschrikkelijk chagrijnig, want hallo, ik haat het om nummers in mijn hoofd te hebben, laat staan kung-fu fighting! En als ik chagrijnig ben, heel chagrijnig, dan denk ik altijd hardop, zoals ik vandaag toen mijn bazen, want ik heb er twee, een meningsverschil hadden over wiens schuld het was dat ze tegen elkaar aangelopen waren, dacht:"Wát een kinderachtige discussie," waarop zij me allebei aankeken met een wtf-hoofd. Maar ik ben niet ontslagen. Dat scheelt. Maar vandaag moet ik dus weer werken. En ik heb nog steeds kung-fu fighting in mijn hoofd. Oh boy oh boy.

Maar goed, ik ga plassen, slapen en mijn tas inpakken. Want ik ga op vakantie, en jullie mogen niet mee.

xoxo
MARY