16-01: Handcreme en kerriesoep

Gegroet allen! Ik ben vrijdag, en niet op een Robinson Crusoe-achtige manier.

Laat ik mij voor de verandering eens uitgebreid voorstellen. Normaal gesproken vat ik mijzelf samen in precies drie woorden (verbitterd, lui, irritable), maar ik ben zoveel meer dan dat. Ik ben namelijk ook sarcastisch, zeikerig en snel verveeld. Kortom, lots of fun.

Soms heb ik het gevoel dat mijn hele leven uit tegenstellingen bestaat. Ik doe vrij weinig voor mijn studie, maar ik als ik niet een van de hoogste cijfers heb ben ik minimaal een week lang aan het mokken. Katten zijn mijn lievelingsbeesten, maar ik ben allergisch voor ze. Ik heb een enorme hekel aan mensen die in het openbaar vervoer ongegeneerd krentenbolresten tussen hun kiezen vandaan pulken, maar als er bij mij voedsel in de weg zit doe ik hetzelfde onder het motto ‘dan kijken ze toch lekker niet’. Ik kan mijn ouders niet langer dan een paar uur per week uitstaan, maar als ik in het ouderlijk huis ben, oftewel het Foox Inn, bedenk ik me altijd dat het erg makkelijk is dat ik in het weekend niet zelf hoef te koken en af te wassen.

Ik woon namelijk op kamers. Al een tijdje. En dit is maar goed ook, want de reis van deur tot deur vanaf het Foox Inn naar de universiteit is letterlijk achtentwintig uur per dag, ongeveer. Mijn huisgenoten zijn twee jongens, AJ en Timon, en ze zijn nog kluizenaarderig dan ik, koken niet (pizza niet meegerekend) en gaan iedere week op donderdag naar huis.

Mijn verslavingen zijn handcreme, kauwgom en kerriesoep. In 2009 ben ik van plan de ideale deo te vinden en de perfecte slasaus. Hopelijk niet in hetzelfde product. Ook zijn mijn voornemens: Gezond eten, naar meer cabaretshows gaan, mn master halen, besluiten wat ik later wil worden, uitvinden wiens hond er altijd voor de deur schijt (om dit persoon vervolgens te achtervolgen, zijn adres op te schrijven en steeds als ik stront op de stoep aantref deze met een schep tegen het raam van de dader te gooien), en mensen vaker ‘poes’ noemen. Ik vind poezen, zoals ik al zei, erg tof. (De dieren, niet het lichaamsdeel. Als je meer over dat soort poezen wilt lezen moet je op maandag zijn).

Ik zou willen dat ik nog wat leuke anekdotes had over mijn leven de afgelopen week, maar ik vrees dat ik niet verder kom dan ‘ik rolde mezelf uit bed, ik staarde zo’n 14 uur naar een leeg word-document en ik hees mezelf weer mn nest in’. Het is namelijk werkstuk-inlevertijd in Utrecht. Het enige waar ik om heb moeten lachen vandaag is om het moment dat mijn groepsgenoot een scheet liet in de bibliotheek, met het excuus ‘Sorry, als ik aan het studeren ben, gaan alle remmen los!’.

Later!

Ivy.