08-05: Raindrops on roses

Ik zal maar gelijk het nieuws van de eeuw vertellen: Ik heb gisteren the Sound of Music gekeken! Nu ik dit zo opschrijf, lijkt het eigenlijk helemaal niet zo spectaculair, maar dat is het wel. Al vanaf mn 12e noemt Lucy me een cultuurbarbaar, omdat ik die film nog nooit gezien had. Kennelijk ben ik de enige op de planeet die niet tijdens zijn jeugd is gedwongen door zijn ouders om the Sound of Music uit het hoofd te leren. Anyway, ik vond het niet eens heel erg afgrijselijk. Afgezien van het constante gezing en die irritante kinderen was het best om aan te zien. Het viel me alleen op dat Maria de hele tijd door de heuvels huppelde, met het rijtje kinderen van groot naar klein achter zich. Dit vond ik niet erg nanny-verantwoord, want als die kleinste door een klodder berggeitenstont (wat daar ongetwijfeld ligt) was uitgegleden en in het water was geflikkerd, had niemand dat gemerkt. En het was storend dat die kinderen de halve film liepen te whinen dat ze niet wisten hoe ze moesten zingen, maar dat ze wél instantly synchroon konden dansen.
Trouwens. Die Maria is redelijk geschift, niet? Haar favoriete dingen? Snorharen bij kittens (niet de kittens zelf)? Bruine pakketjes (obscuur)? Meisjes in witte jurken (no comment)?

Gisteren heb ik ook Pretty in Pink gekeken, met Lora. Ik vond hem erg 80s en best oke, alleen jammer van Molly Ringwald. Ik kan niet naar films met haar in de hoofdrol loeren zonder me kapot te ergeren aan haar bek. De hele film gaat nergens over, maar dat maakt het wel weer grappig. Plus, PiP bevat de meest gefaalde date in de geschiedenis van dates. Ze heeft een afspraak met dr ‘richy’, die haar meeneemt naar een feest, waar Molly non stop loopt te mekkeren dat ze weg wilt en zichzelf voor een trein wilt werpen (bijna), vervolgens gaan ze naar een kroeg waar dr date wordt afgezeken en dan peren ze hem maar (in plaats van dat ze gewoon aan een ander tafeltje gaan zitten), en uiteindelijk wil de date haar naar huis brengen, waarop Molly hysterisch gaat janken en schuimbekken want ze heeft een lelijk huis en dat mag niemand weten. Wat een topavond.

Gisteren was een beetje weird. Want Lora belde of ik mee wilde naar een jazzbar. Dat leek mij wel spannend, maar ik was nog aan het bedenken of ik misschien toch niet te lui was om mijn huis uit te komen. Bovendien heb ik een huge-ass puist naast mijn mondhoek (echt, wat een plek. Het is ook nog eens zo’n onderhuidse puist, dus hij blijft waarschijnlijk voor eeuwig zitten) en het was precies mijn haarwas-avond (ja, daar heb ik een schema voor. Om de dag, en ik douche s avonds, dus als ik op een haarwas-avond uit ga, loop ik er ranzig bij), dus eigenlijk mocht ik niet van mezelf naar buiten (ten bate van de mensheid, weet je). Dus kwam ze maar film loeren en bier drinken. Later op de avond besloten we toch nog maar even naar de stad te fietsen. In de jazzbar bleek het een miljoen graden te zijn en na tien minuten werd Lora misselijk en wilde ze naar huis. Dus toen gingen we naar huis. En tóen ging ik in mn eentje tSoM kijken.

De rest van de week heb ik wonderbaarlijk weinig gedaan (goh, dit wordt een vaste zin in mijn blog, geloof ik). Dinsdag was eigenlijk het plan om met Lucy naar het bevrijdingsfestival in Utrecht te gaan (Vive la fete, yeah), maar het regende en het was te lang fietsen, dus gingen we maar koekjes bakken, die faalden, maar toch best goed binnen te houden waren.

Het slechte nieuws van deze week: Lammert (fiets) kan elk moment uit elkaar vallen. Zn achterwiel zat los en de fietsenmeneer zei dat er een nieuwe weetikhet op moest voor duizend euro. En ik heb geen duizend euro. Dus nu is het wachten tot het wiel afbreekt, geloof ik. Gelukkig ben ik binnenkort jarig en kan ik altijd nog een nieuwe fiets vragen, maar stiekem had ik erop gerekend dat ik geld zou krijgen in verband met ultieme blutheid.

Voor de rest ben ik ook nog eens een hele slechte mede-blogger, want ik heb serieus jullie verhalen van deze week nog niet gelezen (I know I know), dus dat ga ik nu maar even doen!

So long, farewell, auf wiedersehen, adieu,

Ivy