maandag 8 juni 2009

08-06: Eenmalige ruil

Hoi allen! Omdat Lucy vrij letterlijk de hele dag kappersmodel aan het zijn is, schrijf ik vandaag en Lucy vrijdag. Stiekem komt het wel mooi uit, want nu kan ik mooi whinen over mijn eerste stage-ervaring! Ik kan me voorstellen dat heel Nederland zit te wachten op een verslag. Goed. Het was een beetje raar. De wekker ging om half 7 en dat is ongeveer vijf uur voor mijn normale opstatijd. Half dood sleepte ik mezelf naar de bus en trein en ik kwam redelijk vroeg op mijn stageplek aan. Eerst een miljoen papieren ingevuld, een beetje met mn medestagiaires gepraat en al gelijk een opdracht gekregen (die ik uiteindelijk niet kon uitvoeren, omdat alle mensen die ik belde niet opnamen). S middags een beetje de mail en computer uitgevonden en achtergrondinfo over alle kunstenaars en kunstinstellingen gezocht. Om drie uur was er een vergadering waar ik gelijk bij kon zijn en dat was best apart. En saai. De stoelen zaten kut en het was dodelijk warm. Tijdens de vergadering ging ik in mijn gebruikelijke linkerbeen over rechterbeenhouding zitten, maar toen zag ik opeens dat mijn kano sized poten ongeveer een meter groter waren dan de voetjes van het manpersoon naast me. Hoe debiel is dat.

Ik moet ook echt hard nieuwe schoenen. Helaas ben ik nogal moeilijk met schoenen. Niet perse omdat mn voeten zo huge zijn, maar omdat ik altijd overal blaren van krijg. Dus als ik eenmaal een paar laarzen heb ingelopen, trek ik ze het komende jaar ook niet meer uit. Aan het einde van het jaar loop ik dus rond op afgeragde stukjes schoeisel. Vorig jaar heeft mn vader mijn oude schoenen in het geniep weg gegooid omdat hij ze te afzichtelijk voor woorden vond. Hij heeft wel nieuwe voor me gekocht though, en daar loop ik nu alweer bijna een jaar mee. Tijd voor nieuwe, want de hak is compleet weggesleten en er verschijnen gaten. Zucht!

Oke. Hier het meest goddelijke chocoladekoekjesrecept ter wereld:
125 gram boter
125 gram basterdsuiker
1 ei
200 gram zelfrijzend bakmeel
3 repen chocolade (wit, melk en puur, in op zich best wel grote stukjes gehakt)
Hazelnoten, grof gehakt. Of heel, whatev.
Beetje vanille spul (van dat vloeibare in zo’n miniflesje)
Cacaopoeder

Boter en suiker romig kloppen. Ei en meel en cacao en vanilleshit er in mixen. Chocolade en noten er bij. Kleine balletjes maken en ze op een bakplaat gooien. Dan iets van 13min op 190graden bakken.
Jammie. Jullie moeten ze verplicht maken van mij. Het is teringveel chocolade, I know, maar dat is lekker. Want dan krijg je van die gesmolten megahompen chocolade, net als in die koekjes van de AH to Go. Oja, en ze rijzen best hard in de oven, dus leg ze ver uit elkaar op de bakplaat.

Man o man. Ik wil niet naar stage morgen.. Ik ben moe en zenuwachtig voor niks en ik wil niet meer. Hoe ga ik ooit een echte fulltime baan volhouden als ik na één dagje werken al compleet van slag ben. Of nou ja, compleet van slag is wel lichtelijk overdreven, maar toch. Ik sta om half 7 op en ik ben om half 7 weer thuis. En dan? Gaat dit de rest van mn leven zo zijn? Alleen maar werken? Misschien is huisvrouw toch meer iets voor mij. Ik kan gewoon niet tegen dat ‘ik voel me incapabel’-gevoel. En dat ga ik geloof ik nogal veel hebben tijdens deze stage. Want ik weet niks en durf niks en ik wil ook niet alles duizend keer vragen.
Sorry voor mijn gezeik. Helemaal omdat ik gewoon wéét dat ik me aanstel. Er zijn duizendmiljoen ergere dingen op de wereld dan mijn stage. Honger enzo.
Maar toch.
Nog 62 dagen.

Nou, dag!

Ivy.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten