Hoi peeps!
Ten eerste: Mary, you sure? Doow is een beetje poepjes de laatste tijd, maar dat komt gewoon omdat iedereen massaal tentamens heeft. En het is heel warm buiten. Ik vond je schrijfsel altijd tof..?
Ten tweede: KUUUUT! Ik zak net weer door mn bed heen! Na ongeveer twee jaar van uitstellen had ik een week geleden besloten dat ik mn bed ging maken en nu flikkert de lattenbodem er weer tussenuit. Het lijkt wel of mijn bedframe te groot is ofzo. Of mijn aars is te zwaar, kan ook. Maar ik vind het eerste.
Ten derde: Ik ben zooo geen wijnpersoon. Zojuist vond ik een brief op mn deurmat van de gemeente, over de boete die ik nog moet betalen, omdat ik zogenaamd ooit een vuilniszak heb gedumpt (wat ik serieus niet heb gedaan) (mn huisgenoten vast wel, maar zij roepen ook allemaal heel hard ‘nee’). Ik heb een bezwaarschrift ingediend, uiteraard, maar nu wil de gemeente dat ik kan bewijzen dat ik het niet gedaan heb. Hoe de hel moet ik daar bewijs voor hebben? Goed, toen was ik pissig en zag ik de fles wijn, die ik vorige week van stage heb gekregen (omdat het over was van een feestje), in mn koelkast liggen. Nu drink ik vieze wijn uit een longdrinkglas, dankzij mijn wijnglazengebrek. Ik voel me net mn moeder.
Woensdag moest ik keihard lachen in mijn eentje in de trein (gebeurt best vaak). Ik luisterde heel onschuldig naar mijn mp3speler en het liedje ‘inside out’ van the Mighty Lemon Drops stond op (dat nummer dat gedraaid wordt als Lorelai en Luke zoenen in de laatste aflevering van seizoen 7 van Gilmore Girls) (Ik hoop dat er íemand op deze planeet nu weet welk nummer ik bedoel, anders vind ik mezelf heel triest). Er zat een gast tegenover me heel oncharmant te slapen, inclusief open bek en kwijlsporen. Ik aanschouwde het plaatje en het was gewoon erg grappig, zo met zo’n soort van romantisch liedje op de achtergrond. En toen moest ik lachen en daar werd hij wakker van.
Ieks, I really hate wine. Het is zuur en bitter en zoet door elkaar. That ain’t right.
Eleanor, wow, een beroemdheid gespot. Juk, ‘beroemdheden spotten’ klinkt als iets wat ze in de Tina of de Fancy zouden schrijven.. Maar goed, het is stiekem best spannend. Als je nu niks te melden hebt in de kroeg kun je altijd op de ‘weet je wie ik laatst zag..’ toer. Mijn boeiendste celebrity sighting was de keer dat ik dacht Rob de Nijs te zien in een tram in Amsterdam. Ik wist het niet zeker, dus uiteindelijk heb ik heel subtiel een half uur naar hem geloerd, om er vervolgens achter te komen dat ik te maken had met een extreem lelijk vrouwspersoon. Gelukkig komt Jules Deelder op het openingsfeest van het kunstfestival van mijn stage, dus heb ik voortaan ook een kroegverhaal.
En ja, mn Jezus-plug. Eigenlijk is het gewoon een gare oorbel met een kruisigingscene erop.
En Kem, ik heb ondertussen al van Lucy begrepen dat je big time geslaagd bent! Keigoed man! En tof dat je Doow tijdelijk van dr overneemt!
GODSAMME. Ik zak WEER door mijn bed! Want ik had hem gemaakt, nadat ik er 10 minuten geleden voor het eerst door zakte, maar kennelijk zijn mijn knutselskills niet erg ontwikkeld. En poep, ik heb wijn gemorst.
Manomanomanoman.
Misschien moet ik maar gewoon aan een tafel gaan zitten, als een normaal mens. Boe.
Ik heb uiteraard nog nooit van Loud and Incredibly Close gehoord. Is hij echt leuk? Ik heb laatst deel 8 (of 9?) van de Georgia Nicolson-reeks gelezen! En ja, het is een kinderboek. Maar ik ben al jaren extreme fan, dus ik ga gewoon stug door met lezen. Shit, ik lees nu net op internet dat de Georgia-boeken gaan stoppen! Nog twee (die al uit zijn in Amerika). Misschien moet ik ze maar gaan herlezen in het Engels. Als ik daar nu mee begin, snap ik vast de helft van de woorden niet. Niet dat ik zo slecht ben in Engels, maar er zitten erg veel in-jokes en slang in enzo.
Oja, nu vergeet ik bijna het meest spannende van mijn week te vertellen: Ik moest afgelopen zaterdag naar het ziekenhuis, omdat ik bijna dood was! Of nou ja, niet echt dood, maar bijna wel. Ik had voor het eerst in mijn leven een epische migraineaanval. Nu heb ik wel vaker hoofdpijn, maar nog nooit in combinatie met blindheid aan mijn rechteroog en duizend kotsbuien.
Volgens de dokter had ik geen tumor of hersenbloeding (wat uiteraard mijn prognose was).
Ok, nu ga ik de was doen voor ik het vergeet.
Dag!
Ivy.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten