12-03: Happy birthday, Peter!

Hallo, hallo, hallo, hallo, hallo!

(Ja, nu is het wel weer mooi geweest.)

Vandaag is het 12 maart, en dat is een speciale datum. Of ja, enigszins speciaal, want eigenlijk zou je ook kunnen denken: nou en, en meestal doe ik dat ook. Het is namelijk de verjaardag van Pete Doherty, en hoe oninteressant het ook wezen mag, zelfs voor mij, ik ben niet uitgenodigd, kan ik het dit jaar wel erg waarderen. Ik heb er namelijk weer eens gelijk mee gekregen, en iedereen weet: Mary loves being right. Hoe vaak heeft de volgende conversatie niet plaatsgevonden de afgelopen jaren:
Willekeurig (over willekeur later meer) persoon:"Pete Doherty, die haalt de dertig niet."
Mary:"Echt wel."
En vandaag, op 12 maart 2009, heeft Pete Doherty de dertig toch gehaald. En ik weet dat dit een nogal luguber feit is om een told you so dance over te doen, en dat ga ik ook niet doen, want a. ik lig in bed en b. ik vind het luguber, maar aan de andere kant. Ja. Ja, hoe zeg je dat. Hij had er zelf ook wel voor kunnen zorgen dat ik en die willekeurige personen die gesprekken over iemand anders hadden gehad, zeg maar...

Maar goed, genoeg moraalridderij! Toen de klok op 00.00 sprong een klein uur geleden, verscheen er een grote grijns op mijn gezicht. Tijd voor een feestje, dacht ik toen! Ik begon enthousiast mijn uitnodiging te typen, het werd een all girls slumber party en ik wist al precies welke vijf girlfriends ik erbij wilde hebben (en ja Ruby, jij was er een). Maar ja, toen moest ik een datum zoeken, en dat werd kut, want op vrijdagen heeft iedereen college, en dan is opeens de tentamenweek, en dan moet ik werken, en dan is dus dat 90s feest, en dan is Tessa weg, en dan weer een heleboel en ja dan was die hele verjaardag van Pete Doherty eigenlijk ook alweer irrelevant. Ja, dacht ik toen, laat ook maar zitten dan.

Dus, dacht ik, dan vier ik het maar in mijn eentje, met een glaasje limonade (ik weet dat de vraag niet aan mij gericht was, maar mijn lievelingsdrinken is KC aanmaak limonade met aardbeiensmaak!), en een foto van de jarige in dit stuk tekst, omdat ik weet dat ik jullie daar erg blij mee kan maken:



:)

Goed, vorige week vrijdag was ik naar een housewarming gegaan van een homie van me. Dat was wel gezellig enzo, hoewel heel veel mensen hadden afgezegd met een lame excuse, zo van, ik ben verkouden, ik heb geen zin, of ik moet naar een concert. Anyways, uit die housewarming zijn twee dingen ontstaan.

ding 1: Frank het schaap
ding 2: herleving van ons hangjongeren bestaan

Toen ik zat te chillen in de woonkamer van mijn homie, kwam hij naast me zitten om te vertellen over zijn Duitse ex-roomie. Ik vind dat altijd wel leuk, zo'n Duitser, maar mijn homie was minder kapot van dit exemplaar. Leuk detail: hij heette Günther. Anyways, toen wilde ik natuurlijk wel even weten waarom. Wat bleek, ze hadden met de verdieping Sinterklaas gevierd, en waar alle anderen een fles drank of een andere lekkernij in ontvangst mochten nemen, kreeg mijn homie een beeldje van een schaap met een kersttrui aan. Ter illustratie:


"Bla bla bla," mopperde die homie van me toen, "stom schaap!" "Ja," dacht ik toen hardop, "weet je hoeveel vetter dat schaap is dan alle flessen drank van de wereld bij elkaar?" Die uitspraak had tot gevolg dat het schaap met de kersttrui de volgende dag in mijn tas meereisde naar Amsterdam. Toch zat het me niet helemaal lekker. Het schaap was zijn cadeau, het was willekeurig bij hem terecht gekomen, en willekeur is zo'n prachtig allesomvattend verschijnsel! Ik besloot aan mijn homie te bewijzen dat dit schaap speciaal was, door het een verhaal te geven. Het is immers ook maar willekeur dat een fles drank door jongeren doorgaans meer gewaardeerd wordt dan een schaapje met een kersttrui aan! Ik zou het schaap overal mee naartoe nemen, en het dan op allerlei beroemde of mooie plaatsen fotograferen, of met beroemde of opvallende mensen, gewoon, willekeurige dingen die ik tegenkom en waarvan ik denk: dit moet met het schaap op de foto. Oh, ik ga denk ik beginnen met Darth Vader op de Dam. Anyways, toen gaf ik het schaap ook maar meteen een naam, want wat is er nou abstracter dan een naam? Dus, nu heet het schaap Frank.

Maar goed, toen liep ik dus een paar dagen rond met Frank het schaap in mijn tas, mijn hoofd zat vol met ideeën over of alles nou wel of juist niet was gebaseerd op willekeur, en over de mogelijkheid of juist onmogelijkheid voor de mens om de echte waarheid te weten en alle afspraken eromheen. Ik had het er toen over met een andere homie, en nu hebben we samen een weblog gestart om al onze ideeën op te zetten. En natuurlijk de foto's van Frank het schaap. frankcalledsheep.blogspot.com!

Het is wel een beetje balen, want ik wilde graag Frank fotograferen in een veldje krokussen en narcissen en sneeuwklokjes, als in: Frank and the first signs of spring! Vandaag was het prachtig weer, maar ik was te lui, want ik had maar 4 uur geslapen (daarover later ook nog meer), dus ik dacht: ik doe het morgen wel! Maar ja, heb ik weer hoor, morgen is het bewolkt.

Nu even een heel ander uiterste. Ik was dus op die housewarming met die homie, en ik zie die homie niet zo vaak, dus altijd als we samen zijn gaan we terugdenken aan de goede oude tijden, waarin we nog jong waren. Toen we een jaar of 16 waren, was ik altijd te lui om in de stad uit te gaan. Daar was ook wel een reden voor, want mijn vader wilde niet dat ik alleen terugfietste naar huis, en mijn mannelijke homies die me dan thuis moesten brengen woonden allemaal aan de andere kant van de stad. De oplossing: het speeltuintje in mijn straat. We zaten er ieder weekend, met grote flessen nep-malibu en bubbeltjeswijn. Mijn homie en ik vonden dat we dat eigenlijk nog één keertje moesten doen, gewoon, omdat het vroeger altijd zo mooi was.

En dat gaat nu gebeuren, want de homies die ook altijd meegingen, die vonden het ook een goed idee. Het wordt awesome. Alleen is het wel minder dat ik nu niet meer in die straat woon. Dat betekent dat er geen toegankelijke wc in de buurt is. Maar oh well. Oh, to be young again!

Ik zei dat ik nog terug ging komen op waarom ik gisternacht maar 4 uur had geslapen, maar eigenlijk is dat helemaal niet interessant. Het komt er op neer: ik moest huiswerk doen.

Ruby, wat vet van je Brilboek. Ik heb nog nooit iets van Bril gelezen, ik heb hem wel een keer gezien bij de wereld draait door. Toen ging het erover dat hij over het leven van zijn dochters aan het schrijven was. Nou, als mijn vader dat mij zou flikken, nou ja, dan niks. Ik ga mijn eigen vader toch niets aandoen, hallo. Maar toch, of ik het leuk zou vinden? Nee. Anyways, ik moet misschien dan maar eens iets van hem lezen, maar hallo, hij is echt niet de enige goede Nederlandse schrijver! Hermans bijvoorbeeld, die is ook awesome. Je moet echt Onder Professoren lezen. Het gaat over academische oetlullen en het is heerlijk. Bij mijn letterkunde mondeling op de middelbare school zei mijn lerares Nederlands tegen me:"Jammer dat Hermans dood is. Je zou het goed met hem hebben kunnen vinden." Dat vond ik wel leuk om te horen, hoewel ze het waarschijnlijk alleen baseerde op het feit dat ik twee boeken van hem op mijn literatuurlijst had gezet. Maar dat deed ik uit protest, omdat één Hermans, Mulisch of Wolkers verplicht was, en daar ging iedereen toen over lopen zeiken, zo van:"Mevrouw!!! Lezen moet toch LEUK zijn!!! Ik wil Shopaholic op mijn lijst zetten!" Ja, dacht ik toen, kop houden en verder leven. Want dat was toen mijn levensmotto. Nog steeds wel een beetje, eigenlijk.

Maar ja, die lerares heeft nu kanker en dat vind ik helemaal niet leuk. Ik wou dat het niet zo was. Ik zou alle delen van Shopoholic achter elkaar lezen als dat het ongedaan kon maken. Maar ja, dat kan niet.

Shopaholic wordt verfilmd trouwens. Is verfilmd, zelfs. Nu, vraag ik me opeens af, is dat een passieve zin? Okay, niet nu. Niet nu.

Tenslotte nog even iets over mijn meest recente verslaving:


De tekst is irritant. Maar ze is goed.

Cheers!

PS. Ik ben vergeten iets te vertellen, maar ik weet niet wat. Maar ach, kop houden en verder leven.

PS2. Ik weet het weer. SUGAR HILL GANG?! :D

PS3. Nu moet ik aan playstations denken.